サクラノキオク....//....レミングの全てが私の中で輝きを放ち続ける。

posted on 19 Nov 2011 13:05 by gionllrui
 
ไม่ได้มาอัพนานเลย
 
รู้ตัวอีกทีก็เกือบลืมที่นี่ไปแล้ว
 
เมือก่อนที่นี่เป็นที่วิ่งเล่นของเราเลยล่ะนะ
 
มีอะไร จะสุขจะทุกข์ก็จะมาพ่นไว้ที่นี่เสมอ
 
ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้เรียกว่าอะไร
 
แค่รู้สึกว่า อืม...นะ... มันเป็นแบบนี้อีกแล้วล่ะนะ
 
 
ยังไม่ได้ร้องไห้ให้กับเรื่องนี้เลย
 
ไม่เศร้าหรอ ก็ไม่ใช่นะ
 
ใจหายมั๊ย มากๆเลยล่ะ
 
อืม...แต่มันไม่เท่าตอนสมัยโลลิต้ามั้ง
 
กับเรมมิ่งเรารักเพลงเรมมิ่งมาก
 
แต่ยังไม่ผูกพันกับเมมเบอร์เท่าไหร่
 
วันที่ 15 พ.ย.2011 ที่ผ่านมา ครบรอบ1ปีเรมมิ่ง
 
วันที่17 พ.ย.2011 ที่ผ่านมา เรมมิ่งประกาศพักวง
 
โคจังออกจากวงไปแล้วตั้งแต่วันที่ 6 พ.ย.2011 ตอนไลฟ์ chichuuroukaku153 ของPS company
 
และจะมีลาสไลฟ์วันที่ 4 ธ.ค.2011 ไลฟ์Obrigado Vol.1
 
โดยที่ต้องหากลองซัพพอร์ต
 
ว่าไป 1ปี มันสั้นมากเลยนะ กับเรมมิ่ง
 
แต่1ปีที่เคยรอโซมา มันรู้สึกนานจังเลย
 
ยังจำวันที่รม.ประกาศตั้งวงได้เลย
 
คิดแล้วก็...เกือบจะร้องไห้ได้แล้วล่ะ
 
 
ยังไม่ทันได้รู้จักกันมากขึ้นเลยนะเมมเบอร์
 
ยังไม่ค่อยได้เห็นช่วงเวลาที่ทุกคนอยู่ด้วยกันเลย
 
ยังไม่ได้ทำอะไรมากเท่าไหร่เลย
 
ยังทันไม่ได้ผูกพันเลย...
 
 
 
บล็อควันที่ 15 พ.ย. 2010 ของเราวันนั้น
 
วันนั้นมีความสุขมากเลย ดีใจกับโซมากๆที่จะได้กลับมาร้องเพลงแล้ว
 
กับเมมเบอร์ทุกคนดูมีความฝันมากๆ
 
คำพูดที่ทุกคนบอกไว้มันทำให้ใจเราพองโต แล้วก็หวังว่าจะมีความทรงจำดีๆกันในวันข้างหน้า
 
 
 
แต่ 17 พ.ย. 2011
 
 
แพทเทิร์นเดิม คำพูดของเมมเบอร์แต่ละคนเช่นกัน
 
แต่เป็นคำบอกทิ้งท้าย ไม่ใช่เริ่มต้นเหมือนวันนั้น
 
อือ... มันเป็นอะไรที่เกิดขึ้นได้ทุกวันล่ะนะ
 
คิดเหมือนกันล่ะว่าต้องมีสักวัน
 
แต่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้
 
ไม่ได้โกรธโคจัง ไม่ได้เสียใจกับโคจัง
 
จริงๆก็แค่คิดว่า ไม่นึกว่าจะเป็นโคจัง ทำไมนะโคจัง ทำไมล่ะโคจัง
 
แต่โคจังเองก็มีเหตุผลของโคจัง
 
โคจังมีความสุขดี เพราะโคจังได้ตัดสินใจออกมาแล้ว
 
เราเข้าใจจริงๆ ถ้าไปกันไม่ได้ ก็อย่าดันทุรังเลย
 
จริงๆก็ดีแล้วนะ ที่ออกตอนนี้ ถ้าฝืนไปก็ไม่ดีกับโคจัง
 
นานไป มันก็จะยิ่งเลวร้าย
 
เห็นแก่ตัวมั๊ยน่ะหรอ  คนเราก็เห็นแก่ตัวทั้งนั้น
 
โซเองก็เห็นแก่ตัวไม่ใช่หรอ ที่ออกจากโลลิ
 
มันก็ต้องแบบนั้นล่ะ อยู่ด้วยกันเพราะดนตรี
 
ความผูกพันของเมมเบอร์ไม่ใช่ไม่มีเลย
 
แต่ทำงานกันไม่ได้ ก็อยู่กันไม่ได้
 
การเป็นเพื่อน มันเป็นกันต่อไปได้ ถึงแม้ดนตรีเราจะต่างกัน
 
เพียงแค่ เราจบกันด้วยดีรึเปล่า
 
จนถึงวันนี้ก็ยังเห็นแค่โคจังกับทมอ.ที่ยังอยู่ในโลกออนไลน์
 
ทั้งทวิต ทั้งอเมบะ ทั้งนาว
 
ทมอ.เองก็บอกแล้วว่าหลังจากบล็อคด้านมืดวันนั้น ก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
 
แล้วพี่แกก็เหมือนเดิมจริงๆ 55
 
เหลือแค่โซ กับจตล....
 
ไม่รู้สินะ เรารู้สึก(เอง)ว่า2คนนั้น ทำเพลงเรมมิ่งกันมา
 
หรือเพราะอย่างนี้รึเปล่านะที่ทำให้แบ่งเป็น 2 ฝั่ง
 
ทำดนตรีด้วยกัน แต่ถ้ามันไม่ได้อย่างใจ บางคนก็ทนไม่ได้หรอกนะ
 
จตล. เค้าชอบเพลงจตล.มากเลยนะ
 
ทั้งซาวน์ ทั้งดนตรี เปียโน กีตาร์ เค้าชอบหมดเลย
 
แต่ไม่รู้สิ ไม่รู้ว่า นี่อาจเป็นเพลงของจตล.(กับโซ)
 
แต่อาจจะไม่ได้เป็นเพลงของโคจัง กับทมอ.ก็ได้นะ
 
ทมอ.บอกว่า ตอนที่ได้เจอ3คนนั้น รู้สึกว่า วงนี้แหละที่จะลองทำด้วยเป็นวงสุดท้าย
 
แต่ไม่รู้สินะ ทมอ.เองคิดอะไรอยุ่นะ
 
ที่ผ่านมากีตาร์กับโวคัลมันต้องทำเพลงกันอยู่แล้ว
 
ไม่รู้ว่าทมอ.คิดยังไงเหมือนกัน
 
 
จตล. ไม่อยากเป็นวิชวล
 
แต่ไม่รู้สินะ อยู่ในวงการแบบนี้ มันก็ต้องเป็นวิชวลล่ะมั้ง จตล.เองก็รู้ดีล่ะนะ
 
ถึงจะเรียกว่าแนวเพลงเรมมิ่ง แต่สุดท้ายก็ถูกจัดอยู่ในวิช่วลอยู่ดี
 
หนีไม่ได้หรอก ความฝันที่หวังไว้ มันเป็นความจริงไม่ได้ทั้งหมด
 
ความจริงที่จะทำให้ใกล้เคียงความฝันที่สุด
 
มันต้องมีปัจจัยอื่น ที่ถึงแม้เราจะไม่ต้องการ
 
แต่ถ้ามันทำให้ไปถึงจุดนั้นได้ ก็ต้องใช้มันอยู่ดี

 
ทมอ.บอกว่ามันเป็นความใจร้อนของทุกคน
 
พออยู่กันไป เล่นไลฟ์กันไป ความรู้สึกก็เปลี่ยนไปทีละนิด
 
อะไรๆก็คงชัดเจนขึ้นด้วยล่ะนะ
 
จตล.เองก็รู้ตัวดี วันที่เพลงKoumoriออกมา จตล.ภูมิใจกับมันมาก
 
จตล.บอกว่า เหมือนตัวเองเป็นประกายมาก
 
แต่พอความเป็นจริง วันนี้ก็รู้ได้ว่า Koumoriมันยังสู้ไม่ได้
 
ความจริงมันไม่หอมหวาน
 
ถึงโคจังจะบอกว่าแค่พักวง ทั้งในบล้อคทั้งในเวบ
 
แต่ทมอ.บอกว่า ที่ประกาศว่าพักวงในเวบ
 
มันก็คือยุบน่ะแหละ
 
บอกอีกว่า ทมอ. หรือมือเบสของเรมมิ่ง ก็จะมีตัวตนอยู่แค่ในเรมมิ่งเท่านั้น
 
ไม่รู้จะกลับไปเป็นไอวี่หรือเปล่านะ
 
แล้วบอกว่าจากนี้ไปแต่ละคนก็จะเดินทางไปในแบบของตัวเอง
 
สรุปได้แค่ว่า ความจริงไปอ่านที่บล็อคทมอ.
 
ความดราม่าไปอ่านที่จตล.
 
คำขอโทษไปอ่านที่บล็อคโคจัง
 
ส่วนบล็อคโซน่ะหรอ
 
ในใจคิดอะไรอยู่ มัวแต่ร้องไห้อยู่รึเปล่า คนแบบนั้น 
 
ในบล็อคมีความในใจที่เสียใจ และคำขอบคุณ
 
วันที่ 4 ธ.ค.2011 จะรอฟังอีกที ว่าสุดท้ายเรมมิ่งจะเป็นยังไงต่อไป
 
สำหรับเรา โคจังไม่กลับมาแล้ว 
 
ทมอ.เองก็ดูเหมือนจบแล้ว
 
อีก2คนที่หายหัวไป ไม่รู้ไปดราม่ากันเองมั๊ย
 
เรายังอยากให้ จตล.กับโซอยู่ด้วยกันต่อนะ
 
ทมอ.ก็อยากให้อยู่ แต่ดูทมอ.ไม่มีความเห็นเรื่องนี้แหะ...
 
 

 
เรมมิ่งมีเพลงแค่ 9 เพลงที่ออกมา
 
ยังอยากฟังเพลงอื่นๆอีก
 
อยากฟังเพลงเรมมิ่งตลอดไป
 
หมายถึง อยากให้มีเพลงเรมมิ่งออกมาเรือ่ยๆ ให้ฟังตลอดไป
 
จนวันนี้ก็ยังฟังเพลงที่มีวนเวียนไปมา
 
แล้วก็นั่งเสียดาย ไม่รู้จะได้ฟังอีกมั๊ย
 
เพลงบางเพลงก็ทำออกมาแล้ว แต่ยังไม่ได้ทำแผ่นออกมา
 
เลยไม่มีโอกาสได้ฟัง
 
ไลฟ์เต็มๆซักเพลงก็ไม่เคยได้ดู แผ่นคอนก็ยังไม่ได้ออก
 
คลิปไลฟ์ตามที่ต่างๆก็ยังไม่มี
 
1ปี ช่างสั้นและน้อยนิด
 
 
 
ดวงดาวเค้าไปหลบตัวในท้องฟ้าอีกแล้ว
 
เมื่อไหร่จะกลับมาส่องแสงอีกน้า...
 
คำเดิมๆ เพ้อเจ้อเดิมๆ 
 
ก็เรามันขี้บ่นล่ะน้า
 
พูดไปยังงั้นแต่ยังไงก็รอมาตลอดอยู่ดีใช่มั๊ยล่ะ 555
 
ก็แค่ขอว่า
 
อย่าหยุดเดินนะโซ
 
 
------------------------------------------------------------
 
 

 
サクラノキオク
ความทรงจำของซากุระ

時間は経ったけど
แม้เวลาจะผ่านไป
気持ちはあの時のままで
แต่ความรู้สึกในตอนนั้นก็ยังคงอยู่
忘れられないくらい思っているのに
ไม่สามารถลืมได้ลง ยังคิดถึงอยู่อย่างนี้
神様ねえ　もしも１つだけ願いが叶うのなら
นี่ คามิซามะ ถ้าสมมติว่า ขอพรให้เป็นจริงได้ข้อนึง
あの日に帰りたい
อยากจะขอกลับไปยังวันนั้น

消えない消せないあの記憶が僕の中に強く残り
ไม่เลือนลาง ไม่จางหาย ความทรงจำครั้งนั้นยังติดตรึงอยู่กลางใจ
時に強い力になり輝き続ける
ในตอนนั้นเป็นพลังอันแข็งแกร่ง ที่ส่องแสงทอประกายเรื่อยมา
サクラユラリ僕の上に君の元に届きますか
ซากุระที่ปลิวไหวเหนือตัวผม ส่งไปถึงที่เธออยู่ไหม
散ったサクラはあの頃の僕達のように
ซากุระที่โปรยปรายเหมือนครั้งสมัยพวกเราแต่ก่อน

すれ違う人にさえ重ねてしまうのは
แม้ว่าคนเราต้องแยกจากกันไปครั้งแล้วครั้งเล่า
君の全てが今でも心にあるから
จนถึงตอนนี้ก็ยังมีเธออยู่เต็มหัวใจ
君への想いが跡形もなく溶けるまでは
ความคิดถึงเธอจะมลายหายไป
どれくらいかかるのかな
ต้องใช้เวลาเท่าไหร่กันนะ

出会い別れ繰り返して
การพบพานลาจาก วนเวียนซ้ำไปมา
壊れながら失いながら
ทั้งถูกทำลาย ทั้งสูญหาย
僕は時間を止めたまま
ช่วงเวลานั้นยังคงหยุดนิ่ง
歩き続けるよ
แต่ผมก็ก้าวเดินต่อไป

何処にいても思い出すよ
ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนก็ยังจำได้หมดเลยนะ
君と重ねた思い出は
ความทรงจำที่อยู่กับเธอซ้อนทับไปมา
まるでサクラの花のように甘い日々でした
เหมือนกับดอกซากุระเลย ทุกวันช่างหอมหวาน

君は今何処で何をしてるかも分からないけど
ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน ทำอะไรอยู่ก็ไม่อาจรู้
素直に言えなかった言葉を
ไม่ได้พูดออกไปตรงๆ คำพูดเหล่านั้น...

消えない消せないあの記憶が僕の中に強く残り
ไม่เลือนลาง ไม่จางหาย ความทรงจำครั้งนั้นยังติดตรึงอยู่กลางใจ
時に強い力になり輝き続ける
ในตอนนั้นเป็นพลังอันแข็งแกร่ง ที่ส่องแสงทอประกายเรื่อยมา
サクラユラリ僕の上に君の元に届きますか
ซากุระที่ปลิวไหวเหนือตัวผม ส่งไปถึงที่เธออยู่ไหม
散ったサクラはあの頃の僕達のように
ซากุระที่โปรยปรายเหมือนครั้งสมัยพวกเราแต่ก่อน
 
 
Thai Lyric by me [Rui]
 
ถูกไม่ถูกไม่รู้ ภาษาญี่ปุ่นป่วยๆ 
 
เป็นเพลงที่เศร้าแต่ก็อบอุ่นจังนะ
 
ถึงจะเหงา แต่ก็เต็มไปด้วยความทรงจำดีๆ
 
เพลงแบบนี้ จะได้ฟังอีกมั๊ยนะ
 
จตล. อยากให้จตล.ช่วยโซจังเลย
 
เป็นความเห็นแก่ตัวของเรา ที่หวังอยากให้เป็นจริง
 
โซ โซโล่ไม่ได้หรอก ถึงได้...สำหรับโซมันคงโดดเดี่ยวเกินไป
 
คนแบบนี้ อยู่คนเดียวได้มันก็ได้
 
แต่ลึกๆแล้ว คนที่มีแต่ความเหงาแบบนั้น
 
ยังอยากให้โซได้ร้องเพลงและยิ้มบนเวทีอีก
 
มีเพื่อนคอยกอดคอด้วยกันบนเวทีอีก
 
แค่ให้โซยังมีความสุขได้
 
เรื่องนี้เป็นความเห็นแก่ตัวที่เรามีตลอดมา
 
 
Tags: chitose, kohsuke, remming, sou, tomoa5 Comments
Previous | Next